من خودم شخصا قصه برام از همه چی مهم تره، اینکه یه چیزی جذبم کنه، به دور از کلیشه باشه و درنهایت بشه باهاش همراه شد
حتی با فضا سازیِ ساده..
مثلا من شیفته سریال های رضا عطارانم که در کمال سادگی زیبا بودن و بعد از بیست سال هنوز میشه ازشون لذت برد
ولی کسی که بخاطر لباس و صحنه سریالی رو دنبال کنه احتمالا تاسیان براش بهترین سریالِ تاریخ بشریت خواهد بود!