بچه ها من یه درس خیلی مهمی ک گرفتم توی زندگیم و تازه هم فهمیدم اینکه هیچکی خانواده نمیشه و هیشکی مثل پدر و مادر خوب شما رو نمیخاد هیچ دوستی حتی صمیمی ترین دوست
من تا چند وقت پیش ک مدرسه هم میرفتم خیلی با رفیقام اوکی بودیم و همیشه با هم بودیم هیچ وقت دعوا و اینا نداشتیم و همیشه بیشتر طرف دوستامومیگرفتم تا مامانم و از اونا دفاع میکردم و مامانم همیشه میگفت اینا یه روزی میرن و نمیگن اصن تو کی هستی و من میگفتم نه اصلن ما هیچوقت همو فراموش نمیکنیم
و واقعنم همینطور شد . اصلن چند ماه از تموم شدن دوران مدرسه من نمیگذره ولی امروز دو تا دوستای خوبمو دیدم ک اتفاقا خیلی با هم اوکی بودیم ولی حتی سرشو بالا نیاورد یه سلام به من بکنه در این حد یعنی ک زیرچشمی نگاه میکرد ولی نمیخاست سلامم کنه . واقعا قلبم شکست و فهمیدم تو این دنیا هیشکی هیشکی هیشکی به جز پدر و مادر برای آدم نمیمونه و بقیه میرن پی زندگی خودشونو و فراموشتون میکنن حتی صمیمی ترین دوست ک فکر میکنی مثل خواهرته
