من ۲۸ ساله و مجردم دیگه با این وضعیت امیدی به ازدواج ندارم شاغلم ولی حقوقم در حد خرج روزانه خودمه فقط به هیچی نمیرسه نمیتونم مستقل شم خونه جدا کنم
منم و زندگی با پدر و مادر کاش سرنوشتم این نبود
خوشبحال متاهلا حداقل ازدواج کردین تشکیل زندگی دادین و خیالتون راحته من دیگه باید ازدواج و مادر شدنو فراموش کنم
اونا هم دغدغه دارن حرص و جوششون از شما بیشتره
من سنم از تو بیشتره...وضعمم داغونتره
وضعیت اینه..🤷♀️
اونی که الان بچه داره کلی خرج داره رو با خودت مقایسه میکنی که تک و تنهایی
فقط خودتی
باز تو اوضاعت از من بهتره هنوز۲۸سالته شاغلی من۳۳سالمه بیکارم😑
متلاهاش ت فکر خرج زندگی گرونی پوشاک خوراکن
منم صبح که بیدار شدم و وضعیت دلارو فهمیدم به همین فکر کردم😂💔
من که دیگه ازدواج کردم. ولی قید بچه دار شدن رو زدم. بچه ای بیارم که فردا بگه مامان چرا منو آوردی
ما که مهر عروسی گرفتیمو الان مستاجریمو قسط و بدهی و ....
بعد مادرشوهر احمقم میگه بچه بیار خدا روزی رسونه
به نظرم اگه یه سری رسومات و توقعات کنار گذاشته بشه هنوزم میشه تو این وضع اسفبار ازدواج کرد.
منو بگو ۲۵ سالمه دیگ هیچ امیدی نمونده شاید اگه عروسی نخوام خونه نخوام ماشین نخوام طلا نخوام مهریه نخوام هیچی نخوام کسی میدا بسه ک اخه چ فایده فرقی با محردی نداره
