سلام
عزیزم من سالها غربت بودم از یه نه نظر که دور از خانواده ای سخته،بهترین حسنش اینه که سرت به زندگی خودت و کسی تو زندگیت موش نمیدونه ،،،
در ایران و در خارج هر دو یک دوست صمیمی پیدا کردم خانوادگی، الان هم بعد از سالها بهترین دوستها باقی موندیم، و هر وقت به شهر هم میریم جامون خونه همه،
من با اینکه خانواده شوهرم بی آزارن اما بعد از نه سال در شهر خود زندگی کردن پی بردم غربت فقط درد غریبی داری اما در شهر خودت هزار تیر از اطراف بهت میخوره،اول آخر یکی تو فامیل خودت و شوهر هستن که اینجور باشن
پس لذت ببر از غربت، و خودت مدیریت تنهایی تو کن،