احساس پوچی میکنم توی زندگیم هیچوقت اون بچه ای که مامان و بابام میخوان نبودم(البته از نظر خودشون و گرنه خیلیا از رفتار و خانوم بودنم تعریف میکنن)ولی حاضرم کل دنیا ازم ناراضی باشن فقط واسه یه ثانیه اینا ازم راضی باشن من دلم میخواد مزون بزنم در آینده ولی اینا هیچوقت تلاشامو و حتی لباسایی که با ذوق میدوزم تا بلکه ذره ای دلشون نرم بشه رو نمیبینن و همه ش گیر دادن به اینکه باید معلم بشی😑بخدا خیلی سخته واسه منی که ذره ای علاقه به معلمی ندارم
از طرفی به خاطر خرخونی زیاد توی دوران دبیرستانم دیسک گردن دارم(هنوز مزون نزده دیسک گردن دارم و این قلبمو مچاله میکنهه😭)بلاتکلیفم توی زندگیم نمیدونم چیکار کنم دلم داره میترکه😭😭
