بعد از ۲ سال اینطوریه که دیگه مثل قبل کل روزو باهم چت نمیکنید و حرف نمیزنید ولی میدونی داره برای زندگی مشترکتون تلاش میکنه و به فکرته
برای هم هدیه میخرید ولی نه خرس و گل و شکلات دیگه میدونی چی لازم داره که واسش بگیری
میدونی وقتی ناراحته باید ازش فاصله بگیری وبهش فضا بدی تا بهترشه
بعداز ۲سال رابطه مثل اوایل رمانتیک نیست ولی اگه ادم مناسبیه انتخاب کرده باشی تو گیرودار نگرانی های زندگی دلت بهش گرمه و کنارش ارومی
نمیدونم ولی این حالتو من بعنوان سرد شدن در نظر میگیرم چون اگه طرف واقعا عاشق باشه هر روز حسش بیشتر میشه نه اینکه خاموش و کمرنگ
منکه ۵سال زمان خواستم و لفتش دادم بعد تو ذهنم جدی شد😅
دقیقا تو همین مرحله ایم ولی خیلی وارد کسلی و روتین شدیم یه هیجان بد نیست چیکار کنیم به نظرت؟
اره همینجوره
این قسمتش قشنگتره
سطح هورمون دوپامین افت میکنه و واقعیت ها رو میبینی
اینجا یا دچار اختلافات بیشمار میشین و رابطه تموم میشه
یا واقعیت های هم رو میپذیرین و کنار میاین
یه نظرم رابطه از یه سنی به بعد اینجوریه یا از یه مرحله به بعد
مثلا از بیست سه چهار سالگی به بعد
چون روابط قابلیت رو دیدی همه این مسخره بازی ها رو داشت تهش طرف گند زد
دیگه نمی کشی
چت کردن هم اکثرا برا نوجوان هاست یا آدمای بیکار
چت در حد حالش بپرسی نه بشینی کلی مسخره بازی دربیاری
چون دوست عادیت که نیست چند روزی یه بار بخوای چت کنی پارتنر آدم باشه واقعا خسته کننده میشه روزی چند ساعتت رو الکی بزاری رو چت
کاری باشه حضوری میگی یا زنگ میزنی
به نظر من رابطه امن رابطه ای هست که توش تظاهر و شو آف نیست در کل
