اینو بگم که من از وقتی کلاس هفتم بودم خیلی قاطع می گفتم من ریاضی می رم چون تعداد شرکت کننده هاش کمه و با برنامه ریزی درست حتما امیر کبیر قبولم و هرکدوم از دوستامم ک می گفتن می خوان تجربی برن و دکتر شن تو ذهنم مسخره می کردم و می گفتم اینا هیچی نمی شن مگه دکتر شدن به این راحتی هاس و من ریاضی می رم بدون ریسک. تا اینکه گذشت و وسطای کلاس هشتم یهو علاقه زیادی به داروسازی پیدا کردم🙃 تا رسید به نهم و از یه طرف تو ذهنم رشته ریاضی کم ریسک و امیر کبیر بود از یه طرفم رشته تجربی و سودای داروسازی و دکتر شدن. تا انتخاب رشته که بالاخره تجربی زدم و الانم که دهمم ولی به شدت از آینده می ترسم فکر اینکه همه تلاشم رو بکنم ولی قبول نشم،چند سال پشت کنکور بمونم و بدبخت شم.. با خودم می گم من توان این همههههههه خوندن و دارم؟؟ تا الان یدونه تستم نزدم... این بلاگر کنکوری طلا رو حتما می شناسین انقدر صبح تا شب کتابخونه رفت و درس خوند آخرش با اینهمه زحمت داروسازی دانشگاه آزاد قبول شد🫠ما که از نظر مالی معمولی ایم و پول آزاد و پردیس هم نداریم. فقط روزانه... پیراپزشکی و علوم پایه هم دوست ندارم
بچه ها نمی دونم چه کار کنم فکر آینده داره دیوونم می کنه تغییر رشته بدم؟؟ منطق می گه برو ریاضی ولی باز می گم شاید روزی ۱۰ ساعت درس بخونی و دارو بشه.....
