بین صدای خندههاش و نگاههایی که دیگه مال من نبود، فهمیدم تموم شدیم.
هرچی اشک ریختم، انگار یه دریا کم بود برای غرق شدن خاطراتمون.
دلم میخواست برگرده، فقط یه لحظه، اما نه اون اومد، نه من تونستم ازش رد بشم.
حالا روی تختم، تو سکوت، فقط با یه سؤال موندم: چرا؟
اگر آنکه رفت خاطرش را میبرد
فرهاد سنگ نمیسفت
مجنون دیوانه نمیخفت
حافظ شعر نمیگفت ..
بمیرم برات💔
درکت میکنم
میگذره ولی
بنظرم صحبت با مشاور میتونه آروم تون کنه
اگه میخوای معرفی کنم
چون ارزشت بیشتراز اینا بوده پیش خدات
هر وقت میخوام فراموشت کنم فکرم درگیر این میشه که چطوری فراموشت کنم؟!
از کجا معلوم که بهم میرسیدین اگه ادامه میدادین خودش حالتو بدتر نمیکرد حتما یه خیری توش بوده درکت میکنم عزیزم ولی ارزششو نداره بخوای حال خودتو بد کنی❤️
با اینکه میدونم نمیرسیم بهم اما همیشه منتظرم...
