🔸️ چرا به آدمی که غمگین است
میگویید غمگین نباشد و اشک نریزد
و قوی باشد؟
چرا حق نمیدهید آدمها توان عبور
از برخی رنجها را نداشتهباشند؟
که نیاز داشتهباشند در خود فرو بروند و
سوگواری کنند و فروپاشیدهشوند
و وقتش که رسید، از نو خودشان را
ترمیم کنند و به زندگی برگردند؟
چرا فکر میکنید همه در مواجهه با رنج
و اندوه، یکجور رفتار میکنند؟
یکی تحمل میکند، یکی میشکند و دیگری لِه میشود!!!
هرچند هر سه با یک گونه از رنج روبرو شدهباشند!
شیوهی تعامل و مواجههی آدمها با رنجهاشان را هرگز نمیتوان پیشبینی کرد.
آدمی که تا امروز عظیمترین مصیبتها را تحمل میکرده امکان دارد فردا
با کوچکترین ناملایمتی و اندوهی از هم بپاشد!
ما نمیدانیم ظرفیت آدمها در کدامین بزنگاه پر میشود، کجا بینهایت آسیبپذیر و شکننده میشوند و با کمترین تلنگری فرو میریزند، چرا که از پیش، تمام ضربههای ممکن به روان و جانشان وارد شده و همیشه این آخرین ضربه است که کار را تمام میکند...
در مواجهه با آدمها، حواسمان به حرفها و رفتارهامان باشد، شاید این ما باشیم که آخرین ضربه را وارد میکنیم.
