دوستان بنده از وقتی یادم میاد ( این سال های اخیر بیشتر ) با خودم حرف میزنم ، معمولا با صدای بلند نه ، انگار دو نفر یا بیشتر داخل منن و من باهاشون میخندم یا عصبی میشم ( ولی بیشتر میخندم ) جوری که خیلی وقتا تو جمع یا مکان عمومی حالت صورتم تغییر میکنه ، انگار توی مغزم دارم روزم و میگذرونم و دوستایی دارم
در ضمن بنده ذهن به شدت رویا بافی دارم و میتونم تو حالت عادی و بدون تلاشی با آدمایی به صورت جدی حرف بزنم که اصلا حضور ندارن و خودم رو جایی ببینم که اصلا نیستم
و الان که تو یه مکان عمومی یهو خندم گرفت و نتونستم خودمو کنترل کنم نگران شدم
به نظرتون مشکلی دارم ؟
