از وقتی که یکی از صمیمیترین دوستیم خراب شد دیگه زیاد با کسی حرف نمیزنم ...
همه از دستم شاکین که چرا دیر جوابشونو میدم و حوصلشونو ندارم !
منی که با اون دوستم ساعتها کال میگرفتم الان حتی حوصله زنگ هیچکسو ندارم ! به زور پیام میدم به زور حرف میزنم....
برای چی اینجوری شدم آخه؟ قبلاً اینطوری نبودم :)
از نظر روحی داغون شدی دیگا بخاطر دوستت
منم همینطور
وقتی میفهمی بهترین دوستت رهات کرده دیگ از بقیه هم انتظاری نداری برا همین
آخه میدونی چیه ...
به جز اون دوست دیگهای هم داشتم که خیلی خیلی دوستش دارم و یکی از صمیمیترین دوستام محسوب میشه ولی فکر کن که حتی حوصله این آدمم دیگه ندارم!
یعنی نه اینکه نخوام صحبت کنم و میخوام واقعاً میخوام ولی مسئله اینجاست که حرف زدن برام سخت شده...
دیگه ترجیح میدم ساکت باشم و با این سکوت بهتر ارتباط میگیرم...
از طرفی هم احساس تنهایی میکنم اینطوری:)
دقیقا با تمام وجودم درکت میکنم منم از وقتی با عشقم دعوام شد و بلاکم کرده دیگه حوصله هیچ کس و هیچ چیزو ندارم
🔪🔪؟
