از مجردیم راضیم و مشکلی ندارم خونوادمم خداروشکر خوبن،اما هرچندوقت یکبار مجبورم کسانی رو ببینم و تحمل کنم که ازشون متنفرم دلم میخواست ی خونه داشتم تنهایی زندگی میکردم تاانقدر بادیدن اینا عذاب نکشم.
خواستگارامم هیچکدوم مورد قبولم نیستن
هرکیم میاد خونوادم گیرمیدن خوبه همینو قبول کن درصورتیکه طرف کلی سطحش پایینتره
فعلا نمیتونم خونه بگیرم چندسال زمان میخوام بتونم حتی شده ی خونه کوچک بگیرم و جدا زندگی کنم
اونقدراام بی عقل نشدم بااین خواستگارام ازدواج کنم
شما جای من بودین چیکار میکردید؟ خیلی کلافم
دوست پسر پیدا کن.این خواستگارهای سنتی همینجوری درپیتن
من دارم مستقل زندگی میکنم
فقط بهت بگم اصلا اون چیزی نیست که الان فکر میکنی
یکم سبک سنگین کن ببین می ارزه واست؟
اگر واقعا چیزیه که میخوای عیبی نداره تلاش کن امیدوارم زودتر از چند سال بهش برسی
چند سالته ؟
ازدواج کن با یکیشون اونی ک بهتره
من که از تنهایی آینده میترسم
عزیزم دوره ازدواج سنتی تموم شده
خودتو بدبخت نکن
با یکی درست حسابی که دوسش داری برو تو رابطه و ازدواج کنین
خیلی اذیتم،از طرفی این خواستگارای مزخرف که واسه رد کردن هرکدوم کلی اعصابم خورد میشه ازاونور حرفای مامانم که هرکیو رد میکنم میگه مارو با دوست و آشنا دشمن کردی
ازاونور مهمونای مزخرفمون که از همشون متنفرم تو طول هفته هوا روشن نشده بیدارمیشم و ۱۰شب کارم تموم میشه
آخر هفته میخوام استراحت کنم که این مهمونیاشون شروع میشه
