دوسال پیش هیچ امیدی نداشتم تقریبا کل زندگیم پر از شکست بود هیچوقت فکرشم نمیکردم بشه...ولی شد با تمام سختی هاش شد و من بالاخره توی سن۲۲سالگی پزشکی قبول شدم و اون روز خوشحال ترین آدم دنیا بودم و حس میکردم دیگه قرار نیست هیچی ناراحتم کنه....اما الان با خودم میگم کاش از اولش نمیرفتم تجربی کاش یکم روی علایقم پافشاری میکردم تا الان این حال و روزم نباشه... به سختی دارم میگذرونم بدترین قسمتش اینه که همه فکر میکنن تو چقدر داره بهت خوش میگذره و تازه حسودیم میکنن...💔
علاقه ات چیه؟
جامونو عوض کنیم😂😢💔
وای چقدر خوب.. آنقدر ناشکر نباش توروخدا.. 403 قبول شدی؟ منطقه چندی؟
استعدادهای آدمی کم نیست، شما پزشکی را برای کار و دارمد برید، رشته هنر هم بعدش برای علاقه ات برو.
سلام گلم میسه یکم از حال و هوای و تجربیات دو سال پیشتون بگین
چه سالی کنکور دادین و وضعیت درسی
و دلیل ۴ سال پشت مون تون رو هم لطفا بگید برام
چون منم الان ۲۱ سالمه و ۴۰۵ کنکور میدم مثل تو ام🥲
پایه ام واقعا قوی نبود و از لحاظ پایه درسی و حتی سطح هوشی کاملا معمولی بودم..سال اول که رتبه ام واقعاا افتضاح شد و روحیه ام خیلی داغون بود و میخواستم برم یه رشته رو بدون کنکور بخونم اما به اصرار خانواده ام پشت کنکور موندم اما اینجوری بهت بگم ۳ سال اول فقط حکم وقت گذرونی داشت چون تحلیل آزمونو جدی نمیگرفتم و حالم واقعا بد بود و تقریبا میشه گفت افسردگی گرفته بودم و بدتر از همه حرفای اطرافیان بود که حالمو بدتر میکرد...سال ۴ام که بودم نزدیکای بهمن به خودم گفتم دیگه نمیشه اینجوری باید هر طور که شده خودمو نجات بدم از این وضعیت و واقعا صد خودمو گذاشتم البته مشاورمم هم خیلی بهم کمک میکرد و بالاخره قبول شدم..
عزیزم تنها نکته اش اینه که نباید خودتو ببازی هر چقدر هم که سخت باشه تموم میشه...🤍
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز