من هیچ خیری از خانواده خودم ندیدم ، شوهرم هم همینطور هیچ خیری از خانوادش ندیده ، دوتامون تو زمان مجردی از دست خانوادمون کشیدیم ، فامیل نداریم ، دوست هم خیلی کم داریم که همه مجردن و تو دنیای مجردین خیلی تنها و بی کسیم خیلی آزار دهنده است نه تو خوشی کسی و داریم باهامون بخنده نه تو غمهامون کسی و داریم اشکهامون و پاک کنه، چکار کنیم
فک کن مهاجرت کردین خارج عزیزم.خودتون بشین یار و مونس و غم خوار هم.یه خانواده پر جمعیت بسازین پر از عشق
هیچی دوتایی بشین همدم و غمخوار هم.
هرچقدرم خانوادت پشتت نباشن نباید بدشونو پیش شوهرت میگفتی و خودتو بیکس کنی.
مرداسروته ی کرباسن.اون خوب خوبشونم ی گیری دارن اگه ۱۰بارحق بگن ۵بارناحقی میکنن
همون با هم بخندین ، با هم گریه کنین..منت غریبه نکشین
منوشوهرمم عین شمادرد کشیده ایم جفتمون ازیه خانواده ی پرجمعیت تبدیل شدیم به دونفرکه خندهامون عشقمون دلتنگیومریضیوناخوشیو خوشیم فقطو فقط خودمون دوتاییم
نداشتن خانوادرو ترجیح میدم به خانواده ی پوچو هروز کاراشونوقورت دادن !
فکرمیکنم همیشه اوناکه یتیمن برای بهزیستین بی کسن یا خانواده ی کم دارنوغریبن چجورن منم عین اونا!دیگی که برامن نجوشید میخوام سرسگ بجوشه توش!مادرم برامن مادرنشد یابرای همسرم مادرش مادر نشد فردا برای بچم خودشو نمیکشه
کلاسای مختلف شرکت کن و دوستان جدید پیدا کن.دوست خوب گاهی بهتر از فامیله
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
تاپیک های به روز شده
-19 ثانیه پیش
-14 ثانیه پیش
-11 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز