اول بگم ایرانی نبود که بگیم چون وضعیت مملکتش داغون بود این حرفو میزد،اروپایی بود.
میگفت به چه حقی بدون اجازه یه نفر من میتونم دنیا بیارمش تا احساس غریزی من ارضا شه؟ منو مادر کنه تا خوشحال شم؟ اون از فرزند من بودن راضیه؟
میگفت خانمای بچه دار از بچه داری مینالند و میگن خیلی مسئولیت داره. مثال زشتی میزد،ولی میگفت تو مجبوری اشغالی که ریختی رو جمع کنی،این وظیفته. نالیدن نداره،قبلشم میتونستی تصمیم بگیری هیچوقت این اشغال رو نریزی زمین.
میگفت چرا بچه ای دنیا بیارم که پس فردا میره با یه دی،جی یا یه معتاد ازدواج میکنه؟
من یه سری دیدگاه های خاص دارم در مورد بچه آوردن. که بچه آوردن خوبه،اما در زمان درست.
نظرتون چیه؟
