یه دوستی دارم که چندین ساله با یه پسره اس تا سال اول فقط کافه و رستوران قرار میذاشتن الان دو سالیه که میره خونه پسره و پدر و مادرشم هستن زمانی که میرن اونجا و اینا میرن تو اتاق
پدرومادرش خیلی رابطه خوبی با دختره دارن اتفاقا
ولی اینجورین دختر خودشون تحت محدودیت و کنترل شدیده تا حدی که خیلی کم پیش میاد از خونه تنها بره بیرون
چندوقت پیش مادرش اومد به من گفت میخوام با مادرت صحبت کنم گفتم برای چی گفت خواستگاری گفتم مگه پسرتون با دوست من قرار ازدواج نذاشتن گفت دخترایی مثل اون فقط به درد دوستی میخورن نه ازدواج
منم گفتم که قصد ازدواج ندارم
ولی حالم بهم خورد از طرز تفکر چنین آدمایی یعنی دختر مردم عروسک خیمه شب بازیه که اینجوری بازیچه قرارش میدن
خب دختر پاکی بوده هرچی بوده با پسر خودت بوده بعد اینجوری بهش انگ ناپاک بودن میزنی؟
