۲۷ سالمه احساس میکنم مسیرم تو زندگی اشتباه بود .برای شروع کار جدید حس میکنم خیلی راه دارم که باید برم و یکم از تلاش و شکست برای کارای جدید میترسم. برای ادامه مسیر قبلی نا امید شدم...توی این سن حس میکنم نه راه پس دارم نه راه پیش...شما چکار میکنید؟ حال منو میفهمید؟
متاهلی؟
چه قدر دیگه تلاش کنم...تو زندگی ادم تنبلی هم نبودم اصلا
دقیقا همسن توام وهمینطورم نه راه پس دارم نه پیش خیلی سردرگمم
بنظرم نگو دیر شده
اگر حس میکنی مسیری که انتخاب کردی درسته و اطمینان داشتی هم تلاش کن هم شکست بخور چون راه درست هم باید براش زحمت کشید درضمن اگر تلاشی نکنی بعدا میشه حسرت
از منه ۳۰ ساله: اگه همه تلاشتو واسه کار قبلی کردی و الان انیدی بهش نداری
دوباره شروع کن
دیر نیس
فکر کردن به گذشته فقط باعث میشه قدرت جلو بردن زندگی و زیستن تو نابود بشه
نذار بخاطر گذشتت آیندت هم نابود بشه
بیخیال همه تو زندگیشون اشتباه داشتن
ببين كاملا طبيعيه ك ادم گاهي ما اميد بشه ادامه بده
اما واسه شروع هيچ كاري دير نيست
ب خودت سخت نگير
من ۲۸ سالمه ،دقیقا مثل توام فقط من تصمیمو گرفتم و کار قبلی و ول کردم و رفتم سراغ کار جدید
راه حلش اینه که باید به پذیرش برسید و بعد به ادامه مسیر فکر کنید که آیا میخواید ادامه بدید و یا مسیر جدیدی رو شروع کنین
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
