یه پنجره با ی قفس
یه حنجره بی هم نفس..
سهم من از بودن تو
یه خاطرست همینو بس💔
تو این مثلث غریب
ستاره هارو خط زدم!...
دارم به آخر میرسم
از اون ور شهر اومدم
......
یه شب ک مثل مرثیه
خیمه زده رو باورم
میخوام تو این سکوت تلخ
صداتو از یاد ببرم....
بزار ک کوله بارمو
رو شونه ی شب بزارم
باید که از اینجا برم
فرصت موندن ندارم
داغ ترانه تو نگام
شوق رسیدن تو سرم
تو حجم سرد این قفس
منتظر پر زدنم
من از تبار غربتم
از آرزوهای محال
قصه ی ما تموم شده
با ی علامت سوال💔.....