خودم این حسو دارم
چون مهربونی میکنم توقع مهربونی دیدن دارم
احترام میذارم توقع احترام میذارم
هر کاری میکنم قبول دارم که کارماش برمیگرده
کلا همچی دوطرفه باید باشه
به کوچیکترین مسائل و جزئیات توجه میکنم و همین خیلیا و خودمو اذیت میکنه
مثلا تولد همرو یاومه جشن میگیرم کادو میگیرم براشون ولی اونا یادشون بره بدجور خودخوری میکنم و سرد میشم
یا میگم کلا به جزئیات خیلی توجه میکنم و زندگیو سخت گرفتم
بخاطر همینه که هیچ دوست صمیمی عمیقی ندارم
مثل منی . درونگرایی؟
بیا دوس شیم😂 انگار منو تعریف کردی
بخدا منم شبیه راننده تاکسی ها شدم دک
نمیدونستم تاکسیکم ممنون ک گفتی🤣
کجات سمی اتفاقا باشعوری
خودازاری داری ؟
رابطه دوطرفس اونا شعور ندارن یا اهمیت نمیدن
جور دیگه اییم بودی با ادمای سمی دورت همیشه تنهایی
اینکه توقع خوبی در مقابل خوبی داری سمی بودن نیست
چرا ارزشها رو بی ارزش میکنی ؟
سمی ادمی که بیشعوره و خودخواه و بی توجه و بی رحم و خودشیفتس توجه میخواد ولی توجه نمیکنه محبت میخواد ولی محبت نمیکنه
اسی چند سالته عقلت بچس
از قدیم گفتن تو نیکی کن و در دجله انداز که ایزد باز دهد باز
بیت اخرشو یادم رفت
ولی الزاما کارما و برگشت کار خوبت از همون کس متقابلا نیست
و میدونی چرا خوشحال نمیشی چون برا توقع متقابل میبخشی
ار بحاطر رضایت حدا همه اینکارا رو کنی عمیقا حس خوب بهت دست میده و منتظر جبرانش نیستی
البته که ادم گاهی توقعاتی داره اما سهی کن بخاطر ارامش خودت پاییین بیاری
