دنیا رو که می بینی
به دور و اطرافت که نگاه می کنی میبینی همه ی آدما در حال تلاش هستن برای رسیدن به چیزایی که می خوان
درآمدی که می خوان
شغلی که می خوان
همسری که می خوان
کسی رو که عاشقش هستن
لباسی که شیکه
آرزوهایی که دارن
ناراحتن از حرفی که فلانی زده
تو خیابون که راه میری
از کنار آدما که میگذری همشون سخت مشغلون
خودشون مشغولند فکرشون مشغوله
ناراحتن
عصبین
خوش حالند
عجله دارن
همه دارن تو سره و کله ی خودشون میزنن
اما ......
اما کاش وسط همه ی این مشغولی ها
یه لحظه مکث کنن
یه لحظه ترمز بکشند
با خودشون فکر کنن
من کی ام ؟؟؟
ز کجا آدمه ام
آمدم بهر چه بود
به چی میرم آخر
من همونی هستم که خدا به خاطر آفرینش من به خودش آفرین گفت ؟ یا نه ؟
نمی دونم کجا هستی و چی کار می کنی
اما یه لحظه آروم بگیر
ترمز بکش
یه نفس عمیق بکش
یه گوشه یه کنار با از خودت همه ی این سوالا بپرس
زندگی خیلی کوتاه 😢
