و خیلی دختر حساسیم هستم یکیبدنگامکنع یه تیکهکوچیکبندازه به کل بهم میریزم.به همسروخونوادشم احترام زیادی قایلم و دوس ندارم رومون به هم بازشه .گاهی همسرم با توجهات بیش ازحد به اطرافیانش کفرمودرمیاره.مثلا خیلی به زنداداشش بها میده والا برادر شوهرم اصلا ازترس زنش بمن مستقیممنگاهنمیکنه.بعد میام بهشوهرمیچیزمبگمسریع منومقصرمیکنه ومیگه حسودی میکنی و من کاراشتباهینکردم 🫠از شدت عصاب خوردی بدنممیلرزه.جیکارکنم اینقد حساس نباشم😕چون میدونم خودم نابود میشم بااین اخلاق
حق با توهه با سیاست یه کاری کن انقد طرف زن داداشت نباشه
واقعا رفتارش غیرقابل تحمله
حق داری
صبر کن عزیزم به نظر من
همسر منم اوایل خیلی با زن برادراش صمیمی بود انقدر که من همیشه گریم میگرفت دقیقا برادرشوهرام اصلا با من حرفم نمیزدن
البته من خودم تمایلی به حرف زدن باهاشون نداشتم کلا مردگریزم ولی اونا هم چیزی نمیگفتن
ولی یه مدت بعد شوهرم کمتر باهاشون گرم میگرفت
ببین کلا مردها یه میزانی میتونن حرف بزنن وقتی اون نیازشون با همسرشون برطرف بشه دیگه حوصله حرف زدن ندارن مال من که اینطوری بود ببین انقدر صمیمی بودن که جاری هام توقع داشتن اگه یه موضوعی پیش میاد شوهرم به من نگه اینجوری بودن منم به شدت رو محرم نامحرمی حساسم دیوونه میشدم همیشه ولی با گذشت زمان خیلی بهتر شد
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
58 ثانیه پیش
58 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
