سلام روزتون بخیر . من حدود ۴ سال پیش با یه دختر ویه پسر در فضای مجازی آشنا شدم . یه گروه شدیم و تقریبا رابطه خوبی داشتیم . ولی اون دختر همیشه سر بهانه های شکست عشقی و ... میخواست خودکشی کنه و من هربار مجبور بودم بهش دلداری بدم و توی ناخودآگاهم هر مشکلی پیش میومد پرخاشگر شده بودم تا اینکه تصمیم گرفتم برای حال خودم کنارش بذارم و اون پسر هم به طبع از من اونو کنار گذاشت .
طی این چهارسال رفاقت همیشه دستم به گوشی بود و حتی کنکورم رو هم نتونستم هندل کنم . رفاقت ما فقط در حد رفاقت بود و من خودم حد و مرز گذاشته بودم که اگه از خط قرمزم بخواد رد بشه جدا برخورد میکردم . حس گناه داشتم از دوستی با اون پسر و دختر . یکسال بعد مجبور شدم با اون دختر اشتی کنم چون روی گوشیم پیام میداد و مجبورا بعد از آشتی واسطه دوستی بین پسر و دختر هم شدم . چندماهی گذشت و واقعا دلم نمیخواست دوستیم رو با هردو اونها ادامه بدم و هربار که میخواستم برم حس عذاب وجدان اینکه ممکنه ناراحت بشن یا اینکه چشم ببندم روی این دوستی ، نمیگذاشت این دوستی رو تموم کنم !
