پنج ونیم سالش .پیش دبستانی هستش امسال. اوایل خوب بود با باباش میرفت مدرسه یهو مدرسه ازچشمش افتاد .چندتا مادر قبل من امدن دنبال بچه هاشون من دیرتر رفتم مثلا یک رب البته هنوز کلاسشون تموم نشده بود .احالا دیگ من دلم میسوزه چون تومدرسه گریه میکنه وبغص وگوشه گیر .خودم میبرمش وایمسم جلو پنجره کلاس منو ببین بعضی وقتا یه ساعت میام خونه دوباره ساعت ده ونیم میرم دنبابش تا خیالش راحت بشه ولی بازم یکم دیر کنم درحد پنج دیقه گریه میکنه.بچه های دیگ اصلا عین خیالشونم نیست. ولی پسرم سلکتو گوشه گیر. تورو خدا بگین چیکار کنم
مشاوره کودک
نرو
اونا گریه نمیکنن چون عادت کردن
خب باهاش صحبت کن ببین مشکلش چیه؟ دوست پیدا نکرده؟ ارتباط نمیگیره ؟
آخی 🥺
اضطراب جدایی از شما داره
باید کم کم و آروم آروم مستقل تر بشه نه یک دفعه و ناگهانی
با مشاور صحبت کنید
ببین چیزی که من تجربه کردم
انگار بچه وصله به مادر هر چی شما اضطراب داری از دور بودنش اونم ناخود آگاه درگیر میشه
پس اول آرامش خودتو حفظ کن
به نظرم بهش بگو مثلا میتونه هفته ای دو روز نره
بعد کم کم سعی کن کاری کنی علاقه مند بشه
ولی من حس میکنم یه چیزی دیده از چیزی اذیت شده یا رفتار تندی باهاش شده
دختر منم حرفه ای تکواندو کار میکرد
یکبار که مربی سر باخت جلوی بچه ها باهاش تند برخورد کرد دیگه سرد شد
میرفت ولی اصلا مثل سابق نبود یه روز که باهاش حرف زدم دلیلش و گفت و کلا دیگه گذاشت کنار
خلاصه که حلش کن جدی نشه از درس و مدرسه زده بشه
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
