خیلی استرس درس دارم چیکار کنم 😭😭😭😭

من از شدت استرس انفد بالا میارن حس میکنم وجودمو میارم بالا

بخاطر کمالگرایی زیادته فکر میکتی همه چی باید صد باشه وکامل وعالی تا با ارزش باشی 

استرس نگیر منم جوش زدم سینه هام کیست گرفتن‌تو سن ۱۷ سالگی فرهنگیان هم نشدم

باید با مشاور صحبت کنی وگرنه نابود میشی

تا پا نشی و شروع نکنی تا سه سال بعدم همین ماجرا ادامه داره عزیزم باشو شروع کن سخته واقعا شروع کردن کاری ولی بعد از یه تایمی راحت تر میشه ترساتو بزار کنار تمام اون نگرانی ها که نمیرسی  رو بزار کنار تو و من و همه ی ادما خیلی قدرتمند تر از این حرفاییم ذهنو مغزت خیلی قدرت داره میتونه میلیارد ها نکته رو تو خودش جا بده و همچانان انگار که هیچی ازش کم نشده و تو بازم جیتونی میلیارها میلیارد اطلاعات بدی بهش پس شروع کن نترس از یاد نگرفتن یاد میگیری و کم کم راه میوفتی 

عالیههههه که دهمی خیلییی خداروشکر کن که الان سال دهمی هنوز اوایل سال تحصیلیه و هنوز تو ابانی چیزیواز دست ندادی قربونت برم که..

تنها کاری که بایدبکنی اینکه کتابتو برداری همون درسی که دوسش داری فکر میکنی حتی یه کوچولوهم توش خوبی رو بردار بخون خودتو مجبور کن یه حسی که بهت میگه نمیشایا بعدا بخون یا برو اینکارو کن فلان سالت شروع کن یا فردا شروع کن هزار تا چیز دیگه.. بهش گوش نده اون بعد درونی تنبل و اهمالکارمونه که دلش نمیخواد کارای سخت کنه راحت طلبه باید بهش درس بدی که با کار عادت کنه کم کم دیگه اذیت نمیکنه😂🥲

پس فقط شروع کن مثلا امروز تایم بزار درسایی که روز قبل بهت دادنو مرور کن حفظ نه مرور کتابو بردار مفهومی روخونی کن مثل رمان خوندن 

بعد برو کتابای روز بعدتو نگاه بنداز یا اگه قراره معلم بپریه بخون امروز دو ساعت بخون .. فردا دو ساعتو نیم بعد تایمتو ببر بالا مثلا ماه بعد به روزی ۵.۶ساعت برسون 

امسال دهمت نهاییه اصلا نترس به حواشیم اهمیت نده سوالا همون سوالای کتابه کتابو خونده باشی کمتر از 18 نمیشه نمرت تو نهاییا

اینده شغلی داره که چرا نداشته باشه فرهنگیان از انسانی راحت تر پذیرش میگیره.. دبیری، روانشناسی، وکیل، 

کشور به این بزرگی به همه ی اینا نیاز داره فقط که به پزشک و جراح که نیاز نداره هزارتا رشته ی دیگم داره 

پس بشین بخون همه ی بهونه هاروبزار کنارکه دامن گیرت نکنه سه سال دیگه باز غصه نخوری که چرا تلاش نکردی 

بشین بخونن

منم کمالگرام

راهش اینکه شروع کنی به درس خوندن به خودت بگی قرار نیست همهچی عالی باشه قرار نیست از همین اول کارم عالی پیش برم بدون اشتباه تست بزنم یا تو تمام درسام خیلی خوب باشم کمکم خودتو رشد بده 

واسه درمانش که باید بری پیش روانشناس چون ریشه اصطرابت از نوع رفتار والدینت بهتونوع نگرشت نسبت به خودت هست ولی در کل بخوام بگم باید یه مقداری سخت گیریتو کم کنی ودست از سرزنش خودت برداری .قرار نیست همیشه امتحانت نمره خوب باشه بزار یه بارم اصلا بیوفتی بزار یه بارم پول هدر داده باشی ،هیچ آدمی تودنیا همیشه انتخاباش درست وتمام کاراش بی نقص نیست تقریبا نود درصد آدما یه زمانی انتخاب های سرنوشت ساز اشتباه داشتن ولی دنیا اون لحظه براشون تموم نشد فقط مسیرشون رو عوض کردن ،باور کن هیچ آدمی تا ابد زنده نیست که بخواد کل زندگی محدودش رو سر چیزای بی اهمیت فقط اضطراب بکشه ،این سطح اضطرابی که تو به خودت میدی واسه کسیه که یه مریضی لاعلاج داره یا توخطر جانی ومالی خیلی بزرگه نه واسه یه امتحان یا انتخاب رشته ای که تا سی سالگی هم خیلی ها ممکنه مسیرشون رو پیدا نکنن .به عنوان کسی که همه زندگیش رو اضطراب داشتع بهت میگم انقدر به خودت سخت نگیر وبزار اشتباه کنی تا بفهمی اشتیاه کردن فاجعه واخر دنیا نیست وتنها چیزی کع مهمه اینع که توکاری که میکنی حس رضایت داشته باشی واز زندگی لذت ببری ،من بارها بابت خیلی چیزای که استفاده نکردم پول خرج کردم ،بارها شغل ورشته عوض کردم ،بارها خانوادم ازم نا امید شدم ،تو دبیرستان بعضی درسامو افتادم والان تو سن ۲۵ سالگی مسیرم رو پیدا کردم خیلی اشتباها کردم که منو از زندگی عقب انداخت ولی هیچ کدوم اینا فاجعه ای نبود که بخاطرش تا صبح بخوام کابوس ببینم الانشم شبیه خیلی از همسنامم ،حتی ممکنه ده سال دیگه هم بفهمم که الانم مسیرم اشتباع بوده ولی باید بدونی که هیچ چیزه مطلقی وکاملی وجود نداره وزندگی همینع پس بشین تا جای که تونستی وحوصلت کشید امتحانتو بخون انقدرم به نتیجش فکر نکن بالاخره یا میرینی تو امتحان یا خوب میشه که در هر دو صورت اتفاق خاصی نیوفتاده 

این حرفای که شما میزنید نه تنها کمکی بهش نمیکنه بلکه بدتر اضطرابشو بیشتر میکنه .خودکمالگرایی باعث اهمالکاری میشه وفکر مدام به این که همه ادما عالین وباید کاری رو تمام وکمال وپرقدرت وبی نقص انجام بدن وحق خسته شدن ونا امیدی واشتباه رو ندارن واگه روزی اشتباه کنن پس بی ارزشن باعث میشه این حجم از اضطراب وخود تخریبیشون میشه .هیچ ادمی نه مسئول راضی کردن همه ادماس نه انقدر کامله که بیتونه همه کارا رو عالی وبدون نقص انجام بده ‌ایشون نمیتونه شروع کنه چون ترس از اشتباه وناامید کردن بقیه عملا فلجش کرده وباید درمان بشه حتما

اره عزیزم حتمآا

ببین منم قبلا همین فکرو میکردم همین الانم کم و بیش این فکرا میاد تو ڐهنم واقعا خیلی اذذیت کننده اس ادمو عذااب میده 

یه روز من این سوالو یا جا پرسیدم و جوابی که گرفتم این بود که خانواده وظیفه دارن که خرج کنن پدر ومادر وظیفه ی خودشون میدونن عزیزم مطمئن باش 

وقتی این افکار میاد تو ذهنت با خودت بگو که اونا وظیفه اشونه حالا منم دستشونو میبوسم یا براشون تا جایی که میتونم! جبران میکنم

و همینطور میتونی همینو بهونه کنی که شروع کنی به درس خوندن 

هموز وقت هست ولی دست روی دست بزاری وقتت میره

من خودم امسال پشت کنکوریم پارسال جایی بودم که تو الان ایستادی میفهمم که چه وضعیتیه

منی که سال نهمم کارنامم ۲۰ بود ولی دبیرستانو خراب کردم و فقط تاسف به حال خودم برام مونده 

تو که دهمی تو که اول راهی 

تمام اون نگرانی هارو بزار کنار همون نگرانی ها همون ترسا سد راهتن پس بزار کنارررر و فقط شرکع کن تنها کاری که باید بکنی اینکه فقط شروع کنی