تجربه خودمو میخواستم از نماز شب بگم

دبیرستان بودم رشته ریاضی دهم یازدهم خوب خوندم نه خیلی عالی ولی بلد بودم دوازدهم شل شدم میخواستم کنکور تجربی بدم اونقدر مردد بودم که حتی موقع ثبت نام کنکور استخاره میکردم تجربی کنکور بدم یا ریاضی با اینکه من زیست رو خونده بودم ولی بازم مردد بودم نماز شب میخوندم اون موقعا یادمه اردیبهشت سال قبل کنکورم شروع کردم به خوندن نماز شب ولی افسردگی داشتم درست سال دوازدهم درس نمیخوندم ترازهای قلم چی افتضاح همه چی افتضاح اصن ناامید مطلق من بودم حتی با وجودی که نمازشب میخوندم ولی یه چیزی این وسط فرق می‌کرد من اصراری نداشتم به خدا که خدایا فلان رشته همیشه میگفتم خدایا هرچی تو بگی ولی خب با توجه به تلاشام یه چیزی مد نظرم بود هم رشته هم شهر آخراش دیگه ناامید بودم میگفتم من اینم نمیارم سر کنکور زه پشت کنکور فکر میکردم ولی خدا رو قبول داشتم میگفتم هرچی تو بگی به دیده منت دقیقا همون رشته همون شهر قبول شدم هزاران هزاران مرتبه شکرش واقعا شکرش هرچند من اوایل لایق نبودم و ناراضی بودم علاوه بر این من زندگی شخصیم هم بهتر شد دوستام خیلی باهام خوب بودن ما ۴تا دوست بودیم انگار عزیزشون من بودم با خدا عهد کرده بودم ک تا اخر عمرم بخونم ولی من لایق نبودم بازم توکل بر خودش