اصلا باباها ی دوستام رو میبینم دلم میخواد منم بابای اونطوری داشتم همیشه پشتشونن
جلوی همه حداقل پدر من جواب سلام دو نمیده نشده یبار بیاد بغلم کنه وقتی بچه بودم بابام با هزار تا فحششش منو میبرد مدرسه بابای دوستام با مهربونی میارند با مهربونی باهوش صبحت میکنند بغلشون میکنند بوستون میکنند پدر من حتی نمیگه مردم ؟ زنده ام ؟
الان من واقعا افسردگی دارم از بچگی داشتم الان خیلییی زیاد شده یخاطر اینکه مدام مسخره شدم توسط خانواده به خاطر افکارم و عقاید من رو بی ارزش میدونستن و میدونن حالم خیلی بره امیدوارم پدر و مادراتون اینطور نباشه بخدااااا محبت یه چیز دیگست 🥲🥲🥲🥲
