چقدر منم دلم میخواد مثل بقیه دخترا توی بهترین دانشگاه درس بخونم چرا من حق ندارم پیشرفت کنم
چرا منو مجبور میکنن به چیزی که علاقه ندارم
امسال چون فرهنگیان دعوت نشدم مجبور شدم دوباره یکسال دیگه بمونم بشینم بخونم براش
ولی من واقعاً از ته ته دلم شاید یه کوچولو معلمی دوست داشته باشم ولی برام جذابیتی نداره دلم میخواد دانشگاهی برم با انواع فرهنگها وادمای غیره آشنا بشم خانوادم میگن نه یا استان خودمون یا حق ندارم برم جایی دور
واقعا هرروزم داره با بی انگیزگی سپری میشه الان به سرم خورد چرا من مجبورم برا فرهنگیان بخونم چرا رشته های دیگه نرم دانشگاه خوبی نرم تا حرفشو پیش مامانم زدم بشدت سرزنشم کرد میگه کدوم از دخترای فامیل رفتن دانشگاه دور تو آخری باشی
بهش گفتم به من چه ربطی داره من به فکر پیشرفت خودم هستم مدرکای اون دانشگاه معتبر تر وبا ارزش تره
خلاصه یه دعوایی باهام کرد خیلی حالم گرفت
