سلام دوستان من خودم چن تاشو میگم
اینکه خط قرمزی برا خودت تعیین نکنی یا بزاری از خط قرمزت رد بشن مخصوصا شوهر
و اینکه از خودت بگذری بخاطر شرایط شوهر( ی روان شناسی میگه در هر صورت ب خودتون برسید و ب نیاز هاتون بها بدید چون ن فداکاریتون و ن کاراتون یاد همسرتون میمونه)شماها بگید
زن خاک ب سری مثل من که شوهرش هرچی ایراد میگیره خم به ابرو نمیاره و دوباره صدش تو زندگی میذاره
اولینش این که به حرف این روانشناسای اینستایی گوش نده ،که زندگیت به باد میره
نظر شخصی من اینه دخترایی که طولانی مدت تو رابطه ی بدون تعهد میمونن ارزش خودشونو میارن پایین اینایی که مثلا ۴_۵ سال دوست میمونن
و زنی که اجازه میگیره از شوهرش واسه کاراش
مهارت کسب نکنه بگه وظیفه شوهرمه کار کنه
کسانی که درس خوندن یا شاغل هستن یا هر شرایطی غیر از شرایط خودش دارن رو با ادبیات نامناسب نقد کنه
همسرش رو بدتیپ نگه داره
به بهانه نچرال بودن یا مذهب یا بچه داشتن چهره و خودش رو نامرتب نگه داره
خوشبخت بشی عزیزم
چیزیو از دست ندادی برنده شمایی تو هر سن و موقعیتی میشه به کار و پول و تحصیلات رسید ولی من هیچ وقت دیگه ۲۰ ساله نمیشم دیگه یه عشق عمیق و پر از احساسو تجربه نمیکنم یه روزم اگه ازدواج کنم اونم تو ۳۵ سالگی از روی ناچاری با یه مردی که دوسش ندارم فقط از ترس تنها نموندن به این میگن حروم شدن عمر و حسرت به دل موندن
