سلام ، میخوام یه راست برم سر اصل مطلب ، بچه ها من ۳ ساله ازدواج کردم و شوهرم تک فرزنده منم تک فرزندم ، البته ما عقدیم و محرمیم به هم ولی هنوز خونمون نرفتیم منتظریم عروسیمونو بگیریم بعدش بریم، از همون روز اول که محرم شدیم شوهرم دست منو گرفت برد خونه مامان باباش منم اوایل سختم بود حتی چند ماه حدودا افسردگی گرفتم چون بلاخره منم تک فرزند بودم و یهو از خانوادم جدا شدم بهم ریختم و کم کم عادت کردم و هی شوهرم بهم میگف تو دیگه بچه نیستی ازدواج کردی و این حرفا که نباید وابسته خانوادت باشی و من بعدش کم کم عادت کردم ولی شوهرم اصلا خونه ما نمیومد مثل مردای قدیم فکر میکنه که داماد نباید زیاد بره خونه پدر زن و این حرفا ، خلاصه بعد ۳ سال جنگ و دعوا قرار شده در هفته دو شب بیاد خونمون و بقیه شب ها من برم خونه اونا خلاصه سرتونو درد نیارم من اوایل خیلی ساده بودم هیچی حالیم نمیشد الان وای متوجه شدم شوهرم خیلی وابسته باباشه و کلا زندگی ما بستگی داره به حال و مود باباش ، مثلا وقتی باباش از سرکار میاد و اخم میکنه و یه مشکلی سر کارش داره شوهرم بلافاصله شکش به من میره که تو چیزی گفتی بابا اخم کرده؟😐 هر مسافرتی تو این ۳ سال رفتیم با خانودش رفتیم حتی یه رستوران یا حتی برای ی بستنی خوردن هم با خانوادش رفتیم و من خسته شدم یبار به زبون اوردم از اون روز پدر شوهرم باهام دشمن شده و شوهرم هم کلا حسش به من بهم ریخته کلا چشم شوهرم به قیافه و دهن باباشه که اگه مود خوبی داشت با منم خوب میشه ولی اگه نه با من دشمن میشه ، خودشم پدر شوهرم راجب همه چی زندگیمون دخالت میکنه البته با سیاسته تو روی من زیاد رو نمیکنه و پشت سرم با شوهرم راجب مسایل خصوصیمون حرف میزنن و شوهرم هرچی میشه میره صاف میزاره دست باباش
کلا دیگه خسته شدم انگار پدر شوهرم هوومه😓 ، هرکاری کردم شوهرم طرف من نیومد چسبید به خانوادش واقعا خسته شدم 😓چیکار کنم؟
