عشق زخم عمیقی که هرگز خوب نمیشه
عشق یعنی تمومه زندگیت تو آتیشه
عشق اشکی که داره بی اراده میریزه
عشق باغی که دیگه تا گلو تو پاییز
ما که عمرمون رو پایه عاشقی دادیم
ما زخمیه رویاهای رفته به بادیم
ما با همین آرزوهایه ساده شادیم
زندگی کن حتی بی نشونه
فردا که شد از ما چی میمونه زندگی کن
دنیا گاهی غرقه دو راهیه
کی میدونه رسمه دنیا چیه زندگی کن
پشته هر عشق بغضه یک سفره
بس که عمره آدم زود میگذره زندگی کن
