یه مودی خردادی ام که زیادی بی احساسم😑 ،اعصابم خورد شه جیغ میکشم هر چی بابام میگه یکم دختر باش حالیم نمیشه همیشه دنبال دعوا ام جالبیش اینجاست وقتی طرفو میزنم گریه میکنم برای مظلوم نمایی😑،راستی قدم ۱۶۵عه وزنم ۵۰ خیلیا بهم میگن سیخ و درازی ولی من عاشق قدمم ،😑میانگرا ام وقتی درونگرا بشه حسم حتی از ۱۰۰متری من رد شی میزنم له میکنمت😑،اما برونگراییم مثل بچه ها میشم آخه کودک درونم به شدت فعاله،خب دیگه بسه
با شوهرم دوست بودم هر روز ولی بیشتر پیام میدادیم تلفنی خیلی خیلی کم حرف میزدیم
درخواست دوستی رد میکنم وقتی جواب استارتر یه تاپیک و دادم خودت نخود آش نکن دوست عزیز اوکی؟ اسی خودش بلد جوابمو بده خودتو ننداز وسط سبک نکن بزرگواری تو حفظ کن و رد شو اگه هم زبون نفهمی هیچی کار خودتو بکن من با زبون نفهم ها دهن به دهن نمیشم بدرود
من زمانی باهاش رفتم تو رابطه تا الان که یکساله دقیقا میشه گفت دو روزی یبار.هیچوقت اعتراض نکردم چون خوشم نمیومد اویزون باشم و هربارم خواستم برم جلومو گرفت ولی رفتارش اینجوریه و همیشه شغلش بهونه کرده که همش شیفته.نمیدونم حس میکنم این اسمش دوس داشتن نیست با اینکه این اوخر دیگه مرتب زنگ میزنه ولی دیگه به دلم نیست
منم باهاش یه روز درمیون به زور حرف میزنم فکر میکنم نمیتونه تحملم کنه
نمیدونم اخه اطرافیان میبینم هرروز باهم در ارتباطن ولی ما مثلا میگم دو روزی یبار.چون دوسش داشتم پذیرفته بودم.گرچه اینقدر قربون صدقه میرفت.الان هرروز خبر میگیره ولی دیگه دلم سرد شده ازش.بارهام بهم گفته تو خیلی خوبیا منتها من تا ۷ سال دیگه قصد ازدواج ندارم