من الان به تازگی فارق التحصیل شدم
ولی چهار سال پیش که کنکور دادم ۸۴٠ منطقه دو اوردم رشته ی ریاضی.
بعد زدم فرهنگیان تمومه اولویت های اولمو. مصاحبه دعوت شدم سعی کردم کاملا همه چیزو رعایت کنم و با وجود رضایت اون مصاحبه کننده ها چه مصاحبه ی عمومی چه مصاحبه ی اختصاصی ولی قبول نشدم و یه رشته ی دیگه که اولویتای اخرم بود یه دانشگاه خوبه دولتی قبول شدم. در حالی که همون سال دوستام از ریاضی با رتبه های شیش هزار و سه هزار منطقه دو با اینکه سهمیه ایثارگری هم نداشتند و مال شهر و مدرسه ی خودم بودن قبول شدند. رفتم سازمان سنجش اعتراض و اونا گفتند رتبه ت قبوله ولی مصاحبه رو رد شدی برا همین رتبه های بدتر از تو قبول شدن چون اونا مصاحبه بهتر دادن . رفتم پیش مصاحبه کننده ها و اونها هم گفتند ما نمره ی قبولی بهت دادیم تو مصاحبه احتمالا تو شهرتون رتبه های کنکور بهتر از تو خیلی زیاد بودن و فرهنگیان میخواستن برا همین قبول نشدی. خلاصه فرستادنم دنبال نخود سیاه
اون زمان فکر میکردم خیلی در حقم اجهاف شده ولی تو این چهار سال دانشگاه بچه هایی رو دیدم که اجهاف واقعی در واقع در حق اونها شده بود.
رفیقم با رتبه ی چهارصد داشت شبانه میخوند و شهریه میداد ولی دوسته دیگمون با دو هزار روزانه و بدونه شهریه درس میخوند خدا رو شکر کردم که حداقل یه دانشگاه خوب و روزانه قبول شدم و این بلا رو سرم نیاوردن.
یه دختری از ترم پایینی ها رتبه ی پنج کنکور شد و حتی عکس کارنامه ی سبزش رو هم بهم نشون داد ولی اون دانشگاه و رشته ای که میخواست قبول نشده بود.
نمیدونم چه قدر جوونه دیگه این مشکل براشون پیش اومده تو این چند ساله اخیر.
ولی منو که به شخصه ناامید کرد
