سلام دوستان خسته نباشید
من متولد بهمن ۷۷م
امسال پشت کنکور تجربی ام و هدفمپزشکیه اما یه مشکل دارم
هروقت با دوستام که رفتن دانشگاه حرف میزنم و از خوش گذرونی هاشون میگن خیلی حسادت میکنم و دلم میگیره میدونم اصلا رفتارم درست نیست اما واقعا دست خودمنیست
گاهی بعد از حرف زدن باهاشون تا ۱ ساعت فقط گریه میکنم
میشه کمکم کنین ممنون
باهاشون حرف نزن بشین درستو بخون
قطع رابطه با کسانی که قبول شدن چون روحیتو خراب میکنن
منم رشتم ریاضیه اصلا انگیزه برا دانشگاه رفتن ندارم افسردگی هم گرفتم اصلا هم نمیتونم شروع کنم بخونم
الكي ميگن باور نكن دانشگاه همش بدبختيه بدتر از كنكوووور
نیکی و سپیدار جان
واقعا با هیچکدومشون جز یکی حرف نمیزنم فکر کنماونم باید کمکمقطع کنم 😔
من سی و دو سالمه.یه بار که کنکورو رد شدم حوصله نکردم بازم بخونم و یه رشته بیخودو ادامه دادم که اصلا دوسش نداشتم بنابراین فوق دیپلم گرفتم فقط
اگر برم یگشتم اون زمان حتما شده بود ۴سال دیگه هم پشت کنکور میموندم تا یه چیز خوب قبول شم...
دوستام الان یکیشون پزشکه
یکیشون دکتری
یکیشون مهندس یه شرکت عالی
یکیشون محقق شده
من شاگرد اول مدرسمون بودم اما اشتباه کردم و حوصله به خرج ندادم
فکر نکن دانشگاه مهم نیست
ببین تو آینده اجتماعیت فوق العاده تاثیر داره
وقتی حسودست میگیره بیشتر انگیزه پیدا کن تا یه رشته خییلی بهتر یه دانشگاه خفن تر قبول شی و ارصات کنه
واقعا اون حال و هوارو تجسم کن ...کمکت میکنه
راستی دوستم که پزشکه بعداز سه سال پشت کنکوربودن قبول شد
الااااان خیلی راصیه
وضع مالیش هم خیلی خوب شده
