از وقتی خواستم دیگه خودم آشنا شم، چند نفری بهم پیشنهاد دادن تو دانشگاه، ولی... اونا از من کوچیکترن. خودشونم نمیدونن. دانشگاهمم فقط مقطع لیسانس داره. واقعا نمیدونم باید شریک زندگیمو چطور و کجا پیدا کنم. شهمونم کوه نداره، کوهنوردی کنسله. هر دختری تا اراده میکنه با یکی مچ میشه، خدایا یعنی واقعا انقد سختته که شریک زندگی منو هم سر راهم قرار بدی؟
|•نیکی•|در یک جمله بخوام خودمو توصیف کنم باید بگم° یه آدم خوش قلب و یکم بد اخلاق و عصبی با یه روحیه ی کاملا احساسی°گر بشکند من ،زاده شود منِ دیگریبهترین اتفاق زندگیمA🔗... درخواست دوستی قبول نمیکنممممممم😐
|•نیکی•|در یک جمله بخوام خودمو توصیف کنم باید بگم° یه آدم خوش قلب و یکم بد اخلاق و عصبی با یه روحیه ی کاملا احساسی°گر بشکند من ،زاده شود منِ دیگریبهترین اتفاق زندگیمA🔗... درخواست دوستی قبول نمیکنممممممم😐
عزیزم انشالله پیدا میکنیولی واقعا اینقد مهمه شریک زندگی؟؟؟
بله خیلی مهمه، مخصوصا وقتی ۲۸ سالت باشه و همه هزاران خاطره داشته باشن و تو فقط درس خونده باشی. بقیه با شوهراشون همش تفریح و گردش و پول و ماشین و طلا، ولی تو پشت آزمون بانک و وکالت و ... باشی