سلام دوستان من مدنیه همش نگران و مضطرب هستم مبادا بچه ام مریض بشه، و متاسفانه میشه همش خودخوری میکنم گریه میکنم هر چیز که فکرشو میکنم منفی در مورد بچه ام اتفاق میفته، دیگه نمیدونم چکار کنم خیلی گریه میکنم ، بچه من ده سالشه اونم دیگه از دست من کلافه شده از بس گفتم مبادا آبریزش بینی داشته باشی سرفه اینا، به تک سرفه میکنه از من قایم میکنه از خودم متنفرم اما واقعا دست خودم نیست
بدترین حالت رو مجسم کن مریض شعه چی میشه؟ ی هفته میخوابه و خوب میشه
چرا نمیری روانپزشک وسواس فکریتودرمان کنی؟ بچه ت گناه داره داره با تروما بزرگ میشه و شما باعث میشید کل زندگیش عذاب بکشه و هیچوقت بچه دار نشه
بیخیال باش ،باخودت بگو فوقش سرما بخوره که چی با سوپ و شربت خوب میشه چیز بزرگی که نیست
منم نسبت به اطرافیانم همینجورم. وسواس فکری و اضطراب داری مثل من
گاهی میگم با خودم که خدایا مادرهای سالهای جنگ چی میکشیدن😔 یادمه مادربزرگم بیقرار بود همیشه، نمیخندید، ذکر میگفت تا حواسش پرت بشه . آرزوش بود دایی هام برگردن. وقتی نامه میومد تا چنننند روز فقط اشک میریخت. آخرش هم خیلی زود سکته کرد. معنی توکل و سپردن عزیزان به دست خدا رو باید از اونا یاد گرفت
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-8 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز