خیلی ناراحتم دارم مثه چی گریه میکنم. امروز شدیدا گردن درد گرفتم. موقع صبحانه بعدش چند بار گفتم گردنم درد میکنه میخوام برم دکتر برادرم گفت دکتر چرا لازم نیست و اینا. بعد دیدم طبق معمول همه صبحانه خوردن و رفتن مادرم گفت برام چای بیار بردم بعد گفتم من دیگه تا شب میرم تو اتاق کارامو بکنم گردنمم درد میکنه مامانم گفت اصلا چایتم نخواستم. منم ناراحت شدم اومدم دیدم سفره م که اون وسطه و داداشم حتی لیوان خودشو برنداشته رفت دراز کشید. منم یه لحظه ناراحت شدم و در جواب مامانک گفتم خب اینه دیگه یه کمک کوچیکم نمیکنن میخورن و میرن یه امروز گفتم گردنم درد میکنه. بابام اینو شنید و با داداشم بحثشون شد بدجور داد و بیداد و فحش.. خیلییی حالم بده خیلی. عذاب وجدان دارم حس میکنم مقصر من بودم. اصلا یه لحظه نفهمیدم چی شد
من کالسکه و صندلی ماشین بچهمو از بیبی لایف گرفتم، تا الان که خیلی راضیام. موقع خرید هم کلی سؤال داشتم، با حوصله راهنماییم کردن. مامکوزی و بیبی برزا هم دارن 🥰 اینم سایتشون، گفتم بذارم شاید به درد یه مامان دیگه هم بخوره:
پس خوب شد ک ب داداشت ی تلنگری خورد اتفاقا از فردا کارای داداشتو انحام نده وقتی شرایط اینقد سخته ک هم ...
اون میگه من کارای بیرونو میکنم. کار بیرونم ما چیزی نداریم. فقط مامانمو تا سر کار میرسونه و میاد. من جارو..ظرف..تمیزکاری خونه.. سفره انداختن جمع کردن.. به نظر شما رسوندن مادر به سر کار دیگه ینی نباید تو خونه یه کمک کوچیکم کرد؟ اگه اینجوریه بگین من از اشتباه در بیام. تازه من انتظار زیادی از برادرم ندارم میگم فقط کمی کمک کن. خودش یه خرید که میریم میایم میگه بیا یه سری از وسایلو ببر تو همشو که نمیشه یه نفر بیاره
بابام یجورایی تنها حامی زندگیمه اینجور جاها ازم دفاع میکنه با اینکه مریض احواله اما داداشم بهش میگه داری حرف غیرمنصفانه میزنی و من بیرون کار میکنم این نه. در حالیکه داداشم بیرون خب واسه خودش کار میکنه. یبار نشده برای من یه هدیه ی کوچیک بگیره یا بگه مثلا یه رستورانی بریم. در حالیکه من با اینکه بیکارم همیشه از همون یذره پولم براش در حد توانم یه چیز کوچیکی گرفتم.