حیف که دیگه نیست.
ولی تا لحظات آخر
همش نگرانمون بود.
میگفت بعد از من چی میشن😢
روح همگیشان شاد
من همیشه تومدرسه گشنه بودم پول توجیبی نبود مامانمم ی نمیکرد لقمه بذاره واسم هیییی.... ی بار لقمه درست کرده بود باشربت آبلیمو برام اورد بهش گفتم چیزی شده گفت ن همینجوری آوردم تامدتها فک میکردم سرطان دارم میخوام بمیرم ک دلش برام سوخته لقمه آورده دگ جزاین چیزی یادم نی
هیچوقت منو نزد... بازیهایی که بامن انجام میداد هنوز یادمه.. خیلی صبور هست و کلا خیلییی منو ازاد گذاشته بود و از دور مواظبم بود
چیزی یادم نمیاد که ذوق کنم از همون اول زدن تو سرم اعتماد به تفسم صفر جلو خاله و ننجون و دایی و زندایی خوردمم کردن که اوتا هم هر چی بلد بودن به من میگفتن منم پشت و پناهی نداشتم هیچی نمیگفتم تا الان که عقد کردممم جوابشونو میدم 😌😌😌
یه بار نزدیک بود یکی منو بدزده اومد به دادم رسید والا صبحونه هم بهم نمیداد خوراکی مدرسه کلاس اولمم نمیداد عین گدا ها به این و اون فقط نگاه میکردم الانم زخم معده شدید دارم.
فقط یک خاطره خوب ازش دارم
خیلی کوچیک بودم زمین خوردم
بدو بدو اومد منو بلند کرد
زن داییم از جونش برام مایه میذاشت
طی ۱۲ سال هیچوقتتتت بدون صبحونه نذاشت برم مدرسه همیشه برام تغذیه میذاشت که ضعف نکنم درس حالیم نشه درحالی که میدیدم نوددرصد بچه ها بدون صبحونه و تغذیه میومدن مدرسه همیشه ضعف داشتن
خیلی چیزا
ولی با دیدن تاپیک شما یاد این کارش افتادم
من از هفت ماهگی مهد کودک میرفتم چون مامانم شاغل بود
یادمه همیشه ظرف غذا اماده تو کیفم و لباسام اماده و اتو کشیده بود
مدرسه که میرفتم همیشه ساندویچ صبحانه ام اماده روی اینه جلوی در بود
هر روزم ازش پول میگرفتم خوراکی میخریدم
حتی مقطع دبیرستان
الان که سرکار میرم بعضی روزا ناهار میبرم
غذامو از شب قبل میپزه
الان درسته رابطم باهاش خوبه و خودشم از گذشته پشیمونه ولی ته ذهنم هر وقت برمیگردم عقب فقط خاطره کتک خوردن یادم میاد؛خیلی بد میزد هیچکسم هوامو نداشت تو عالم بچگی کارد کره خوری برمیداشتم میومدم جلو خواهرم میگفتم الان خودمو میکشم 😅بزرگترم که شدم حس تبعیض بهم میداد.....
