مخاطب من هیچکس نیست از اینجا فقط میخوام خودمو های کنم .
شخص اول :ببین تبعیض قائل شدنات ،قضاوت های بیجات تهمت های ناروات دل شکستنات هیچ کدوم بخشیده نمیشه هیچ کدوم یادم نمیره تا عمر دارم فراموشت نمیکنم نمیبخشمت دلم اونقدر ازت پره که با هیچی عوض نمیشه زخم زبون یا بی مهری از طرف کسی که برات قبلا عزیز بوده هیچوقت فراموش نمیشه اصلا قابل هضم نیست اینا از زخم شمشیر هم برنده تره نفرینت نمیکنم ولی میگم خدا حواسش هست خدا میبینه با دل من چیکار کردی میبینه و تاوان پس میدی پشیمانی تو مرهم دل من نمیشه این که مدام منو با دیگران مقایسه میکردی نابودم کردی از بچگی تا الان با کلی عقده و نفرت بار اومدم واقعا متاسفم برای خودم هر شب که به حال خودم گریه میکنم میگم خدایا چرا من آخه بین این همه آدم فقط من باید این همه زجر بکشم چرا اون هیچیش نمیشه .
شخص دوم :از وقتی تو وارد زندگیم شدی همه چیزم نابود شد از تو متنفرم تو رو هم نمیبخشم هیچوقت گاهی اوقات با خودم میگم کاش یکیمون تو این دنیا بودیم تنهایی رو ترجیح میدم تا بودن در کنار تو کابوس ها و گریه های یواشکیم تاوان داره وقتی همه میخوابه و من کارم گریه و حسرته هیچوقت باعث و بانیش خدا ازش نگذره البته تو هم خیلی تقصیرینداری چون از یه طرف باعث شدی شخص اول روی واقعی خودشو نشون بده نشون بده هیچکس دوستم ندارن نشون بده چقدر تنهام من دختری که ناراحتی و عذاب هیچکس رو نمیخواست ببین خودش به چه دردی دچار شده گاهی اوقات میگم اگه پسر بودم یا ناراحتی قلبی داشتم عزیز بودم ببین به چه جایی رسیدم که مریضی رو و یا مرگ رو ترجیح میدم تو یه آدم دو روئی که همه گول ظاهر به ظاهر مظلومت رو میخورن تو هم امیدوارم از جایی زخم بخوری که به یاد من بیفتی و اون وقت هیچ تاثیری رو جسم و روح من نداره میدونی چه حسی داره مثل یه مرده متحرک باشی روحت مرده باشه دلت مرده باشه قلبت شکسته باشه ؟! آیا یه روز هم میتونی تحمل کنی .
