ازدواج

احساس میکنم حتی دیرم شده چون مامانم میگه منتظرم یکی بیاد ردت کنم بری 

من خودمم الان قصذشو نداشتم اما مامانم میخواد رابطمو بهم بزنه هرجور شدن منو بندازه ب جون بابام 

می‌دونه بابام منو میزنه و گوشیمو ازم میگیره و اذیتم می‌کنه 

گفتم بهش خودمو میکشم گف بکش 

گفت بابات بفهمه شکایت می‌کنه گفتم خودم پشتشم گفت اگر از همین الان میخای اینطوری کنی بگو تا بدیمت همینجوری بری 

اینکه ما فارسیم اونا لر بیشتر اینو میگه

بعدم ب پسره و خانوادش هی فحش میده 

بعد میگه ک اون بچس و نمی‌دونم هیچی نداره و فلان 

خب مگه همه اول زندگیشون همه چی دارن مگه قرارع همین صب ازدواج کنیم اول نشون میذارن بعد نامزدی بعد عقد اوووو این همه مراحل رد میکنیم بزرگ میشیم تا اونموقع ۲۴ سالش شده پسره بازم بچس مگه 

بابام معلمه بابای اون خب شغلش ساخت و ساز و بنایی هستش

خونه داریم ما تو روستا تو شهر هم اجازه کردیم 

اونام تو شهر خونه دارن ماشینامون مص همه 

فق کار پدرمون فرق می‌کنه لر و نمی‌دونم فارس دیگه چه صیغه ایه 

بخدا اینقد‌دوماه مامانم زجرم داده منو هولم داد زدم سرم خورد ب سنگ باد کرد 

بدنم کبود بود 

خب مامان من اصلا حرفشم نزنی خودش شروع می‌کنه ب گیر دادن الکی ب من 

چجوری درست عمل کنم میگه صداتو ضبط میکنم اگر بهم نخوردیم و باز اصرار کنی گفتم باشه 

ولی من خودم عاشقشم 

خب منم نمی‌خوام راضی نباشن

مگه خوشبختی مارو نمی‌خوان چرا پس پشت بچشونو نمی‌گیرن

بابای من از بچگی منو محدود کرد تو همه چی حتی اجازه بیرون رفتن خودم تنها یا‌با دوستامو نداشتم 

ی مانتو شلوار خریدم خیلی دوستشون داشتم شلوار بگ با مانتو عروسکی خودش بدش میومد سر ب نیستشون کرد 

مامانمم باهاش همکاری کرد 

میگف نمیخام اینارو بپوشی 

بخدا مص زندان شده خونه برام 

هیچ محبتی هم ندیدم جز دعوا و زجر و کتک خوردن از بچگی سر نمره تا حرف مردم 

هی من داداش و خواهر بزرگ تر از خودم ندارم 

درسته بخدا لرا خیلی مهمون دوستن و خونگرمن 

درسته لهجه دارن و شاید نوع پوشش پیرزن هاشون دیه فرق داشته باشه وگرنه الان دیگه کسی محلی نمیپوشه 

اما واقعیتش اصلا خودم خوشم نمیاد ب هیچ قومی بی احترامی کنم 

اما مامانم این رو متوجه نمیشه