من خودم برای دل خودم هیییییییییییییییچ کاری نکردم
یعنی هیچیا
حسرت داشتن چند تا دوست صمیمی
حسرت رفتن کافه و سفارش هر چی دلم خواست بدون نگاه کردن به قیمتش
حسرت سفر دو نفره بدون دعوا
حسرت لاک زدن ، مو درست کردن، زنانگی کردن
حتی حسرت استفاده از عینک آفتابی بدون اینکه یه مشت عقب مونده قضاوتم کنه بگن فلانی عقده ایه یا اداهاش رو ببین
حسرت لباس خونگی زیبا بدون ترس از لک شدنش
خیلی درد داره آدم توی ۴۰ سالگی حسرت های یه دختر ۱۸ ساله رو داشته باشه
حسرت بسکتبال چون قدم کوتاه بود میترسیدم همیشه برم کلاس 🤣
حسرت پول و تفریخ
👌
حسرت اینکه دوست داشته بشی بدون قید و شرط
حسرت شغل
ماهی رو هر موقع از آب بگیری تازه س
از همین امروز تغیراتی که لازمه رو انجام بدین
هیچ کدومش غیر قابل دسترس نیست همه ش میشه اجرا کرد
من حسرت رسیدگی خیلی خاص و خفن به پوستم رو دارم هزینه هاش فوق العاده سنگینه از پسش بر نمیام ولی بخدا عصر میخوام برم طلامو بفروشم بوتاکس و فیلر بزنم
حسرت داشتن دوست و رفیق بازی
حسرت ارتباط با جنس مخالف
حسرت ماشین داشتن
حسرت زندگی تو بالاشهر تهران
حسرت خاستگار خوب داشتن
حسرت خرید بی دغدغه
حسرت یه روز با آرامش گذروندن💔
هیچی کاری نتونستم واسه خودم بکنم😔
