توی دنیای حضوری عاشقانه صحبت کردن با پارتنرم برام یکم سخته
یه جورایی انگار که خجالت میکشم ازش با این وجود که با همدیگه خیلی راحتیم و اون اینطوری نیست...
اما خب تو دنیای مجازی کاملا این موضوع برعکسه و یلی خوب میتونم ابراز علاقه و اینا کنم.....
شما هم اینطوری هستین با پارتنر نامزد یا همسرتون؟
به نظر شما بعد از چند وقت این احساس از بین میره؟🥲💔
من بعد پنج سال تازه میتونم کم کم
آره من کلا تو حضوری حتی اسمشم نمیتونستم بگم
مدلمون کلن اینه هر دو
کم پیش میاد ابراز احساسات کلامی داشته باشیم
هر دو احساسات امون رو با عمل و رفتارمون نشون میدیم
و از حرفهای خیلی لوس و عاشقانه هم خودمون نمیاد 😂🚶🏻♀️
من با همه اینطوری ام😁این کلا به شخصیت آدما ربط داره..توی چت کلی قربون صدقه همکلاسیم(رفیقم)میرم بعد میگم چقد دوسش دارم ولی وقتی حضوری همو میبینیم انگار نه انگار من همون آدمم😂میدونم اگه یه روز ازدواج کنم هم باز این اخلاقم باهامه😂
فکر میکنم اکثریت اینطورین
خودمم همین طور
البته الان بهتر شدم
زمان درستش میکنه
صمیمت بیشتر میشه و راحت تر میشین باهم
