سلام شبتون بخیر امدم این تعریف کنم هم خالی شم هم شما قضاوت کنید. من دم ازدواجم و جهیزیه ام ناقصه مامانم میگه هرچی گرفتیم بسه و من بیشتر نمیدم از اون ور دندونام همه عفونت کرده و دکتر گفته باید سریع جراحی بشی وگرنه خیلی خطرناکه ولی پولش نیست و مامانم میگه وظیفه شوهرته ما هنوز عقدیم بعذ الان پسرخالم قراره پاش عمل کنه بردنش دکتر گرون و بیمارستان خصوصی ولی پول ندارن حالا مامانم داره از سرکارش وام میگیره بده به خالم تازه اومده به زور از من یکم پول که از هدیه و شاباش های عقدم بوده گرفته بده به اونا واقعا چراااا برای من دلش نمیاد خرج کنه ولی برای بقیه اینجوری خیلی دلم گرفت
بهش پول رو نمیدادی
گاهی باید تر بزنی تو بعضی چیزا حساب کار دستشون بیاد کوچیک و بزرگم ندارع
😑 مامانا کلا برا فامیلاشون اینطورین عزیزم . مامان منم ارثشو بخشید به داداشش 😂
مامانا برا خونواده خودشون هر کاری میکنن
مامانم شده خودمون نداشتیم بخوریم برده خواهراش بخورن
نده بگو تو که دلت واسه من نمیسوزه و خرجم نمیکنی میخوام طلا های خودم خرج خودم بشه دندونام درست کنم ، شاید یه تلنگر بشه براش ، گاهی وقتا از بس کوتاه میایم و نجیب میشیم انگار عادت بقیه میشه که بیتفاوت باشن نسبت بهمون
من هر وقت سر یه چیزی با مامانم توافق ندارم یا حس میکنم داره به بقیه بیشتر بها میده .میرم میکشونمش کنار تو خلوت میگم من هم حقوقی دارم و این حرفا و جواب داده خدایی باید منطقی باهاش حرف بزنی .
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
