من تازه پیام هارو خوندم عزیزم
باهات کاملا موافقم.
به نظرم دو ماه خیلی هم خوبه، بیشتر از یه تایمی هم دیگه مزهش میره، بعدم هرکاری کنی آدمنمیتونه خوب طرفو بشناسه تا نره باهاش زندگی کنه
و اینکه اصلا با دوست پسر داشتن و اینا مخالفم، که بخوام برم چند سال طرفو بشناسم و بعد ازدواج کنم.
و یه چیزی رو خوب درک نکردن که آدما تو دوستی و ازدواج عملکرد کاملا متفاوتی دارن. فکر میکنن اگه با یکی دوست باشن یه مدت طولانی یعنی شناختنش