ای آنکه نرسیدم هرگز من به وصالت
عمری که شد سالها حرامت،حلالت
تا کِی چو کرم پیله
بر گِرد خود تَنیدن
پروانه شو که باید
از این قفس پریدن
دیوار ما از خشت اول کج نبود اما
این عشق پیر لعنتی معمار خوبی نیست
تو نباشی من از آینده ی خود پیر ترم
از خر زخمی ابلیس زمین گیر ترم
اگر چه شمعی و از سوختن نپرهیزی
نبینم ات که غریبانه اشک می ریزی!
هنوز غصه خود را به خنده پنهان کن!
بخند! گرچه تو با خنده هم غم انگیزی
خزان کجا، تو کجا تک درخت من! باید
که برگ ریخته بر شاخه ها بیاویزی
درخت، فصل خزان هم درخت می ماند
تو «پیش فصل» بهاری نه اینکه پاییزی
تو را خدا به زمین هدیه داده، چون باران
که آسمان و زمین را به هم بیامیزی
خدا دلش نمی آمد که از تو جان گیرد
وگرنه از دگران کم نداشتی چیزی
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 ثانیه پیش
5 ثانیه پیش
5 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز