من خانواده م و کل فامیل آرزوشونه که من هیئت علمی دانشگاه بشم. چون شاگرد اول دانشگاه دولتی بودم لیسانسمو تازه یه ماهه تموم کردم.
اما به نظرم خیلی شغل پر درد سریه، بعضی استادامونو میبینم طرف لیسانس تبریز خونده بعد فوق لیسانس اصفهان خونده بعد دکتری تهران خونده، اصالتا هم آبادانیه، چند سال آزمون هیئت علمی داده قبول نشده بعد از چند سال قبول شده حالا افتاده رشت. ینی بنده خدا کل عمرش در گردش بوده و نصف بیشتر عمرش رفته تازه یه حقوقی میگیره ماهی سی تومن.
خب اون همه زحمت نمیرزه به این حقوق.
بعد من متاهلم و همسرم هم کارش یه جوریه نمیتونه کارشو بیاره شهر دیگه.
و خودم هم عاشقه شغل آزادم، دلم میخواد برای خودم کار کنم و اختیار همه چیز کارم دست خودم باشه. از قانون و مقنعه سر کردن بدم میام.
من تو یه کاری کلی مهارت به دست اوردم سر کارای مختلف رفتم و تجربه کسب کردم حالا میخوام اون کارو برای خودم شروع کنم، خانوادم میگن نه نمیتونی موفق بشی. ریسک داره و...
بهترین شغل برای تو که یه دختری و بااستعدادی استاد دانشگاه شدنه...
ولی من نمیدونم یه عمر درس بخونم و تازه تو ۳۵ سالگی به درآمد ماهی سی تومن برسم.
یا از الان کارمو با درامد ماهی ۷، ۸ تومن شروع کنم و تو ۳۵ سالگیم یعنی سیزده سال دیگه به درآمد ماهی صد میلیون برسم
