چه میشه کرد باهاش!؟
رفتارش افتضاحه احترام نمیزارم بهش چون کم آوردم
همه رو به فحش میبنده کینه ایه عقده داره
منو بچگیام با قاشق داغم میکرد کتکم میزد جلو بقیه تحقیرم میکرد
مادر باید دنیای محبت باشه ولی من چی کلاس اول بودم یه کاسه از دستم افتاد شکست چنان زد تو سرم که هنوز دردش رو حس میکنم
من که میگم خدا یه حق کوچیکی برای بچه هم قائله که من اون رو هیچوقت هیچوقت نمیبخشم
هرچقدر سعی میکنم رفتارم رو خوب کنم اون تلافی کار های عمه و مادرشوهرش رو سر ما در میاره بیزارم ازش
الان حمله میکنن بهت یمشت احمق
بحث لیاقت نیست ب نظرم مادرت خودش آرامش روانی ندارع خودش از محبت سیراب نیست ،فکر کنم خودش هم از این حست ناراحته ولی دست خودش نیست نقش پدرت خیلی مهمه این وسط
حق داری .یسری مادر نیستن مار هستن
همین حس رو ازبابام میگیرم
منو تو اتاق شب روز زندانی میکرد
ماکه نه از پدر نه از مادر و نه از خواهر برادر شانس نیاوردیم🙂
یعنی اصلا تو این سالها بهت محبت نکرد ؟ یخورده فکر کن توی یه کاغذ محبت هاش رو بنویس اون وقت بخاطر داشتنش خدارو شکر کن
قشنگ عقده و کینه و سیاهی قلبش داره خفش میکنه
حسود و بد دهنه
چند سالته نمیتونی کم کم مستقل شی؟
مگه نمیدونی طرف شیطانم باشه وقتی بزاد بهشت میره زیر پاش و لایق احترام میشه
و بالوالدین احسانا
اولاد نه ها
والدین
اولاد و اگه به فنا بدن بازم باید مطیع باشه و احترام نگه دارن
ببین مامانت چه اتفاق هایی و از سر گذرونده و چه کمبودی داره که باعث شده این رفتارارو با تو کنه
منشاء این رفتارای مادرتو پیدا کن و بهش کمک کن :)
کاش میتونستم بغلت کنم
