تاپیک بغلی بودم یاد خواستگار خودم افتادم

یادش بخیر چندسال پیش خواستن بیان شرایطش در ظاهر خوب و ایده آل بود همه میگفتن خیلی خوبه که ولی من دو دل بودم دلم راضی نمیشد به اصرار مامانم اومدن نشستیم با پسره حرف بزنیم!! اولش گفت من استرس دارم شما شروع کنید بعدش من چندتا سوال پرسیدم و چهل و پنج دقیقه یکسره فقط صحبت کرد آخر سر بمن گفت شما چرا هیچی نگفتین😐گفتم آخه شمااصن فرصت ندادین بمن و باز بماند که هی از من میپرسید چرا میخوای بامن ازدواج کنی چرا من 😑و باز بماند یسری چرت و پرتا گفت بهم ولی ولی چیزی که تا مدتها منو ناراحت کرد این حرکت زشتشون بود که رفتن ولی حتی یه تماس نگرفتن که ما جوابمون منفیه ! و من تا یه هفته فقط منتظر بودم و یه حس بد گرفته بودم پیش خانوادم البته سنمم کم بود وحساس تر نسبت به الان ولی خب مادرا و خواهرا لطفا برای پسرتون خواستگاری میرید بهردلیلی که پسندتون نیست حق خانواده دختره که تماس بگیرید و اطلاع بدین نه که بندگان خدا منتظر بمونن 😮‍💨یا مثلاً پامیشید میرید خواستگاری حالا جلسه اول درسته هیچی مشخص نی ولی چی میشه یه جعبه شیرینی ببرید و دست خالی نباشید خانواده دختر هم واقعا زحمت میکشند یسری رفتارها شعور اجتماعی رو میاره بنظرمن