بعضی وقتا فکر خیلی افسوس میخورم

این عالم بر اساس لطف و عشق خلق شده و توی دنیا چیزی جز محبت و مهربانی و عشق جواب نمیده.... ما با قضاوت و غرور و حسادت و دخالت و نفرت و کینه و نبخشیدن به جایی نمیرسیم و نخواهیم رسید چون در آخر جهان بر پایه ی عشق و محبت میشینه....

بله حق دارید ..گاهی وقتا ظاهر دنیا و حرفها و رفتارهای آدمها اِنقدر به آدم سخت میگیره که حتی پیامبران هم یه جاهایی ناامید شدند...این یعنی یادت نره همه ی ما انسانیم و اِحساس داریم و حتی اگه پیامبر هم باشی ناراحت میشی و یا شاید کم بیاری اما از اونجایی که خدا رهات نمیکنه خودش دستتو میگیره و بهت نشون میده که حقیقت فراتر از دنیاست و این سختی ها گذراست....اگه ناراحت شدی یا ناامید شدی عیبی نداره بالاخره اِحساس داری  اما تَهِ دلت روشن باشه که همه چیز با یک هدف دقیق آفریده شده و داره جلو میره و همه چیز به شادی و عشق و نور خدا ختم میشه...

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ وَ قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا..
ما می‌دانیم سینه‌ات از آنچه آنها می‌گویند تنگ می‌شود و تو را سخت ناراحت می‌کنند اما بگو: هرگز چیزی جز آنچه که خدا براى ما مقرر ولازم داشته به ما نخواهد رسید که او یار و یاور ماست...