من ۲۳ سالمه و مجردم
با مادرم بشدت مشکل دارم که هیچ وقت قابل حل شدن نیستن مشکلاتمون از اول که سنمم کمتر بود همیشه سر کارای خونه بود من خیلی دلسوز مادرم بودم و همیشه از این سو استفاده میکرد و با دادن حس عذاب وجدان بهم گوشزد میکرد که باید کار کنم ۸ سالم بود برادرم دتیا اومد کلی کمک حال مادرم بودم نمیگم همه کارا با من بود ولی کمکش مبکردم بعد اونم ۱۱ سالم بود خواهرم دنیا اومد بخدا سختی کشیدم منم ولی خب مادرم هیچ وقت درکم نکرد بعد اونم موقع کنکور که نتونستم دانشگاه قبول بشم و دوست پسر داشتم و خانوادم فهمیدن و کلی طردم کردن بماند که بابامو چقدر پر میکرد هیچ وقت یادم نمیره حرفایی که بهم زد فقط بخار اینکه دوست پسر داشتم بعد از این مشکلاتم ی خواستگار اومد برام که دوسش نداشتم چون اون موقع عاشقدوست پسرم بودم و دوست پسرمم منو بازی داد و نیومد جلو ولی من عاشقش بودم هر دوشونو از دست دادم ولی بعد اون من شدم آدم بده مامانم طوری باهام رفتار میکنه که حتی خواهر و ب ادرای کوچیکم بهم بی احترامی میکنن ی مدت رفتم سرکار هر چی هم پول درآوردم خدا شاهده خرج خانوادم زیاد کردم بر خواهر لباس خریدم بر مادرم خریدم کلی پول کمک بابام کردم ماشینمون خراب بود بماند که میدونم وظیفمه کمک خانوادم کنن ولیمامانم اصلا باهام خوب نیس هر کاری هم میکنم اون دوست پسرمو میزنه تو سرم و بهم میگه پس مونده ای دیروزم بهشگفتم پدرمو درآوردی دیگه گفت تورو بس که کردن پدرت دراومد هی بهم میگه زشتی و شبیه خوکی خیلی حرفای زشت بهممیگه که نمیتونم اینجا بگم همشمسر کارای خونه باخام دعوا میکنه خدا شاهده تمیز میکنم ولی خونمون تمیزی بر نمیداره از این ور تمیز میکنم میاد همه جارو بهم میریزه هیچ کسمکمک نمیکنه خواهرم که الان ۱۲ سالشه حتی ی لیوانم نمیشوره اما مامانم اونو از همه بیستر دوست داره خدا شاخده دلم میخواد خودمو بکشم از بس بی پناهم ک هیچ همراهی ندارم مجبور شدم برگردمبه دوست پسر قبیلیم چون هنوز دوسش دارم و فقط اون منو میفهممخ همدمدمم شده اما جلو نمیاد بر خواستگاری چون یسری مسائل پیش اومد بهم شک کرد داستان اون مفصله اما واقعا نمیدونمبا خانوادمچیکار کنم
