بچه ها من ۱۶ سالمه از ۱۱ سالگی تقریبا مشکلات زیاادی واسمم پیش اومد ک از دوستی هام وروابط کلا دور شدمم همههه چیی یادممم رفتتت..
ولیی با ی رفیقم کک فامیلمم هست و همکلاسی ابتداییمهه اوکی شدم اتفاقی..
خیلیی با هم صیممی شدیمم..
طوری ک اون الان صمیمی ترینهه بام فق..
ولیی من براش از یجایی ب بعد اونجوری نبودمم ...وقتی یکم رشد کرد رفیقای صمیمی دیگ پیدا کرد و من واقعااا تنها موندم
اونجا بود ک فهمیدم چقدددد تنهامم:))
خیلیی چیزا به جز این و حالا تجربه کردم ک تا مرز خودکشی رفتم..
ولیی دوباره ی مشکلاتی واسش پیش اومد و دوباره به هم برگشتیم..
و هر روز پیش هم بودیم..
ولیی دیشب دوبارهه وقتی داشت با ی دوست دیگش صحبت میکرد همون حسای قدیمی توم ایجاد شدد و باهاش رفتار خیلییی زیاد سردی داشتم..
و الان هم دوباره همونجوریمم..
دلمم میخاددد کلاا قیدشوو بزنمم از ی طرف میگمم ن ..
بنظرتون بهترین رفتار چیههه از وابستگی بدم میاد ولی در هر صورت تنها دوستمه فعلا در این حد
از دلشم حوصله ندارم در بیارم